مطالعه گیاهان در فضا و شرایط جاذبه ناچیز برای اعزام موجود زنده به فض بسیار اهمیت دارد. نیروی جاذبه رشد و نمو گیاه را تغییر می دهد و این فرآیند با تعادل بین تکثیر و تمایز سلولی در مریستم ها صورت می گیرد. تنظیم چرخه سلولی سبب تکثیر، رشد سلولی و در نتیجه تولید بهینه بیومس می شود. بی وزنی و جاذبه ناچیز روی فرآیند ها و ترکیبات سلولی تاثیر دارد. تغییر رشد و نمو گیاه تحت جاذبه ناچیز در ارتباط با تغییرات القا شده در غشا سیتوپلاسمی، ترانسکریپتوم، پروتیوم، دیواره سلولی و علامت دهی کلسیم در سلول های اختصاصی و غیر اختصاصی درک جاذبه است. بررسی سلولی و ملکولی بافت های گیاهی می تواند در آشکارسازی ساز و کارهای پاسخ به شرایط جاذبه ناچیز و توسعه دانش کشت گیاهان در فضا کمک نماید.

هدف این مطالعه بررسی سؤالات طیف لیکرت با دو ویکرد نظریه کلاسیک آزمون و نظریه سؤال پاسخ و قرار دادن نتایج این دو رویکرد در کنار یکدیگر و پاسخ به این سؤال "آیا نتایج این دو رویکرد همسو بوده یا اینکه در تضاد با یکدیگرند؟" است. روش پژوهش از نوع توصیفی و از حیث داده ها یک روش تحلیل ثانویه است. آزمودنی های مورد مطالعه در این پژوهش شامل 977 نفر از دانش آموزان مقطع متوسطه اول بودند که با حذف افراد در مرحله غربالگری داده ها، در نهایت تحلیل سؤالات برونگرایی بر روی اطلاعات 783 نفر آزمودنی، تحلیل سؤالات گشودگی بر روی اطلاعات 763 نفر آزمودنی و تحلیل سؤالات مسئولیت پذیری نیز بر روی اطلاعات 784 نفر آزمودنی انجام شد. ابزار پژوهش 3 خرده مقیاس برون-گرایی، گشودگی و مسئولیت پذیری آزمون شخصیت نئو بود. نتایج تحلیل های آماری نشان داد که هرچه همسانی درونی سؤالات بالاتر باشد نتایج دقیق تر و معتبرتری از مدل مدرج پاسخ به دست می آید و برای سؤالات با همسانی درونی پایین از طریق این مدل باید بسیار محتاط عمل کرد، زیرا ممکن است آستانه سؤالات را به صورت وارونه نشان داده یا ضریب تشخیص سؤالات را منفی یا مثبت کاذب نشان دهد. در مجموع کاربرد همزمان روش های مختلف تجزیه و تحلیل آماری به تحلیل بهتر و رسیدن به نتایج دقیق تر کمک خواهد کرد.

سابقه و هدف: بروز عفونت عامل اصلی مرگ و میر در بیماران با سوختگی می باشد. شیوع بالای عفونت ها بعد از سوختگی به مهار شدید سیستم ایمنی نسبت داده شده است. هدف این مطالعه تعدیل پاسخ ایمنی سلولی توسط داروهای سایمتیدین و پیریمتامین, پس از سوختگی در مدل حیوانی می باشد.مواد و روش ها: 80 سر موش نر از نژاد Balb/c بیهوش شدند و یک سوختگی تمام ضخامت به اندازه 10% کل سطح بدن در آنها ایجاد گردید. سپس پاسخ های ازدیاد حساسیت تاخیری (DTH) بر علیه گلبول قرمز گوسفند (SRBC) و تاثیر سایمتیدین (در دوزهای 5، 10 و 15 میلی گرم بر کیلوگرم) و پیریمتامین(در دوزهای 5/2، 5 و 10 میلی گرم بر کیلوگرم) بر روی این پاسخ در روز دهم بعد از سوختگی بررسی شد. یافته ها: مشاهده شد که در روز دهم بعد از سوختگی پاسخ DTH به شدت مهار می گردد. سایمتیدین در دوزهای 10 و 15 میلی گرم بر کیلوگرم و پیریمتامین در دوزهای 5 و 10 میلی گرم بر کیلوگرم این پاسخ را اصلاح و به طور قابل معنی داری افزایش دادند. سایمتیدین و پیریمتامین به ترتیب در دوز های 5 و 5/2 میلی گرم بر کیلوگرم تاثیری بر روی پاسخ DTH نداشتند. نتیجه گیری: این نتایج نمایانگر این است که متعاقب سوختگی پاسخ DTH به شدت کاهش می یابد و داروهای سایمتیدین و پیریمتامین می توانند باعث اصلاح و افزایش این پاسخ بعد از سوختگی شوند.

تولرانس خوراکی به مفهوم عدم پاسخ دهی سیستمیک در برابر آنتی ژنی است که به طور خوراکی به فرد داده شده باشد. در مطالعه حاضر اثر تجویز خوراکی مقادیر متعدد کم و زیاد آنزیم تیروزیناز بر پاسخ های ایمنی هومورال و سلولی یک روز بعد از ایمونیزاسیون موش های ماده C57BL/6 در سن 6 هفتگی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج مطالعه ما بیانگر این است که تجویز خوراکی مقادیر متعدد کم و زیاد آنتی ژن تیروزیناز باعث افزایش مشخصی در سطوح آنتی بادی بر علیه آنزیم تیروزیناز می شود، که افزایش تولید آنتی بادی در مقادیر کم آنتی ژن در مقایسه با مقادیر زیاد آنتی ژن بیشتر صورت می گیرد. اما تجویز خوراکی مقادیر متعدد کم و زیاد آنزیم تیروزیناز باعث کاهش مشخصی در پاسخ DTH حیوانات می شود.

مقدمه: زعفران در طب سنتی برای درمان بیماری های مختلف، از جمله سرطان و بیماری های عفونی مورد استفاده قرار می گرفته است. در حال حاضر، فعالیت ضدتوموری، سیتوتوکسیک، ضد جهش زایی و آنتی اکسیدان متابولیت های موثر کلاله زعفران به ویژه کاروتنوئیدهای آن (کروسین و کروستین) نشان داده شده است.هدف: با توجه به ارزش غدایی زعفران و اهمیت شناخت دقیق ساز و کار های اثر آن، در این مطالعه اثر کاروتنوئیدهای محلول در آب کلاله این گیاه دارویی بر پاسخ ایمنی سلولی در موش Balb/c مورد بررسی قرار گرفت.مواد و روش ها: کلاله های زعفران در فصل گلدهی تهیه و در فضای فاقد رطوبت خشک گردیدند. ابتدا کلاله ها با استفاده از اتر نفت و دی اتیل اتر در یک دستگاه سوکسله و در تاریکی برای حذف کاروتنوئیدهای غیر گلیکوزیدی، لیپیدها، ترکیبات معطر و پیکروکروسین عصاره گیری شدند و سپس در یک لوله درپوش دار محتوی 10 میلی لیتر آب مقطر به مدت 20 دقیقه در حمام آب جوش برای جداسازی کاروتنوئیدهای محلول در آب استخراج شدند. برای جداسازی بافت های گیاهی باقیمانده، عصاره در 3000 g و در دمای 10oC به مدت 20 دقیقه سانتریفوژ شد. به 6 گروه 4 تایی موش Balb/c دوزهای مختلف از عصاره تزریق گردید. پاسخ ایمنی سلولی با آزمون ازدیاد حساسیت تاخیری و اندازه گیری فعالیت حیاتی سلول ها به روش MTT انجام گردید.نتایج: تجویز مقادیر 20 mg/kg و 10 از عصاره حاوی کاروتنوئیدهای محلول در آب زعفران، بدون حضور میتوژن و مقدار 20 mg/kg از عصاره در حضور میتوژن موجب کاهش معنی داری در فعالیت حیاتی سلول ها شدند. دوزهای مختلف به کار رفته در این مطالعه تاثیر معنی داری بر پاسخ DTH نداشتند.بحث: نتایج این مطالعه نشان داد که کاروتنوئیدهای محلول در آب کلاله های زعفران به صورت وابسته به دوز باعث کاهش پاسخ ایمنی سلولی می گردند. انجام مطالعات بیش تر با دوزهای مختلف و بررسی سایر ساز و کارهای ایمنی پیشنهاد می شود.

زمینه و هدف: کاهش فعالیت سیستم ایمنی بدن پس از پرتوگیری با دوز زیاد امری شناخته شده است اما پژوهش های اخیر نشان داده است که دوزهای کم پرتو یونیزان باعث تحریک سیستم ایمنی در انسان و حیوانات آزمایشگاهی می شود. هدف از انجام این تحقیق بررسی اثرات دوزهای کم پرتو ایکس بر روی پاسخ ایمنی هومورال و سلولی در موش Balb/c می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی سه گروه از موش های نر نژاد Balb/c به طور جداگانه یک بار، دو بار و سه بار تحت تابش پرتو ایکس با دوز 30mGy قرار گرفتند. سپس 4-2 ساعت بعد از دریافت اشعه، پاسخ های ازدیاد حساسیت تاخیری (DTH) و هومورال بر علیه گلبول قرمز گوسفند (SRBC) در این حیوانات اندازه گیری شدند و پاسخ آن ها با میزان پاسخ ها در موش های گروه کنترل و تابش کاذب که در معرض اشعه قرار نگرفتند مقایسه گردید. یافته ها: میانگین تیتر آنتی بادی ضد SRBC در موش هایی که دو بار (74.66±26.12) و سه بار (128.66±70.1) اشعه دریافت کرده بودند به طور معنی داری از موش های گروه کنترل (26.66±8.26) و تابش کاذب (28.8±20.86) بالاتر بود (P<0.001). اما میانگین تیتر آنتی بادی در موش هایی که یک بار (22.66±8.76) اشعه دریافت کرده بودند، تفاوت معنی داری با موش های گروه کنترل و تابش کاذب نداشت. به طور مشابهی پاسخ DTH (درصد افزایش قطر پای SRBC تزریق شده) در موش های گروه کنترل (4±0.2) و تابش کاذب (4.3±0.3) نیز تفاوت آماری معنی داری با پاسخ DTH در گروه هایی که دو بار (12.2±3.9) و سه بار (9.6±3.7) اشعه دریافت داشته اند نشان داد (P<0.001). نتیجه گیری: این نتایج نشان می دهند که هر چند، یک بار تابش گیری با دوز30mGy  نمی تواند در مقایسه با گروه کنترل باعث تحریک تولید آنتی بادی و نیز افزایش DTH گردد، اما دو و یا سه بار پرتوگیری با این دوز موجب افزایش پاسخ های آنتی بادی و DTH نسبت به گروه کنترل می شود. میزان تولید آنتی بادی و نیز افزایش حساسیت تاخیری بین گروه های دو بار پرتودهی و سه بار پرتودهی با هم تفاوت معنی داری نداشت.

هدف: میکروارگانیسم های عفونت زا یکی از منابع اصلی بیماری و مرگ در سراسر جهان بوده و یکی از علل اصلی مرگ در دوران نوزادی انسان ها به شمار می روند بنابراین واکسیناسیون موثر در این گروه سنی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. بی پاسخی و یا پاسخ ابمنی کاهش یافته دو خصوصیت عمده ایمنی نوزادی است که کارآیی واکسن ها را محدود می کند. در این پژوهش پاسخ های ایمنی سلولی ایجاد شده به دنبال تزریق آنتی ژن در دوره های مختلف سنی موش های نوزاد با موش های بالغ مقایسه شده است.مواد و روش ها: موش های بالغ و نوزاد در سنین مختلف پس از تولد با ویروس وزیکولار استوماتیت واکسینه شدند و یک هفته پس از تزریق ویروس یا دوزهای یادآور فعالیت سلول کشی سلول های ایمنی روی سلول های طحال با استفاده از سلول های هدف EL4 (رده سلولی لنفومای موشی) که با ویروس آلوده شده بودند و روش سنجش فعالیت آنزیم لاکتات دهیدروژناز با کیت لاکتات دهیدروژناز ارزیابی شد.نتایج: نتایج به دست آمده نشان داد که تزریق آنتی ژن در بدو تولد منجر به القای پاسخ کاهش یافته در نوزادان موش در مقایسه با موش هایی می شود که تزریقات بعدی آنتی ژن را داشتند. همچنین در گروه بالغین به دلیل تکامل سیستم ایمنی پاسخ های بیشتر ایمنی مشاهده شد.نتیجه گیری: نتایج به دست آمده نشان داد که ایمنی زایی موش های نوزاد ممکن است یک پاسخ ایمنی کاهش یافته ای را در مقایسه با واکسیناسیون موش های بالغ القا کند که با تزریق دوزهای یاد آور جبران می شود.